Tekst: Christine Schmid volgens notities van Katharina Heyer, Foto's: firmm

Het 28ste walvisobservatieseizoen in Tarifa startte op 1 april en zal tot 7 november duren.
Na een heel goede lente hadden we een zomer met verscheidene lange windperiodes in augustus en begin september, wat betekende dat de boten in de haven moesten blijven, waardoor we maar erg weinig orkawaarnemingen konden registreren.
De gewone dolfijnen en de gestreepte dolfijnen waren het hele jaar door in kleinere en grotere scholen op weg. Ook de grote tuimelaars hebben zich vaak laten zien. Vooral vanaf de zomermaanden konden we vele jongen bewonderen.
Potvissen waren vooral in het voorjaar, maar sporadisch ook in het najaar in de Straat.
De waarnemingen van vinvissen waren iets minder dan in voorgaande jaren, met slechts 51 gespotte exemplaren, waaronder maar twee jonge dieren werden geregistreerd.
De grienden waren het hele seizoen door aanwezig. Zelfs tijdens de zomermaanden konden we ze ononderbroken zien, terwijl ze in andere jaren tijdens de orkatijd af en toe verscheidene dagen naar de Middellandse Zee zijn gevlucht.
De vier adoptiedieren die we vorig seizoen al misten, konden we ook dit jaar niet vinden. In plaats daarvan hebben we vier nieuwe dieren, die we al lange tijd kennen, in de lijst van de adoptiedieren opgenomen.

Hier volgt, zoals altijd, een korte beschrijving van de afzonderlijke adoptiedieren, volgens de notities van Katharina Heyer tijdens de tochten:

Grindwalvissen

De familie van Baby Hook, Edu en Nuria was zoals gewoonlijk één van de eerst gespotte groepen grienden. Nuria hebben we dit jaar pas opgenomen in de lijst van de adoptiedieren, maar we kennen haar al sinds 2023.

Op de eerste dag van het seizoen kwamen de drie met de andere leden van hun familie, inclusief een jong, naar de firmm-boot. Ze waren zoals gebruikelijk het hele seizoen door onderweg in een ca. 10-koppige groep, kalveren en baby's inbegrepen. Zo nu en dan waren er grotere groepen grindwalvissen met meer dan 80 dieren, waarop hun familie van de partij was.

De drie behoren tot de meest gespotte grienden.

Baby Toni noemden we, zoals elk jaar, de eerste pasgeboren grindwalvisbaby die we ontdekten. Al op 6 april 2025 spotten we de Toni van dit jaar in een groep van meer dan 10 dieren, waarin ook Vicenta aanwezig was.

Fernando en Dientes zwemmen zoals gewoonlijk met z'n tweeën door de Straat. Af en toe socialiseren ze echter ook met andere families.

De eens zo schuchtere Franzfin was ook in 2025 weer de eerste griend van het seizoen! Aan de hand van het speciale uiteinde van zijn rugvin is hij altijd gemakkelijk te herkennen. Dit seizoen voegde hij zich telkens weer bij de verschillende grindwalvisfamilies en werd in de loop van het jaar minstens één keer ontdekt in het gezelschap van alle andere adoptiedieren.

Johnny kon dit seizoen niet worden geïdentificeerd. Hij was altijd al zeer schuw en wispelturig, dook in sommige jaren meer op, in andere anderzijds helemaal niet. We hopen dat het goed met hem gaat en dat hij de Straat zo nu en dan weer eens een bezoek zal brengen.

Nina kennen we al 10 jaar. Ook dit jaar verscheen ze stipt in april, samen met haar trouwe metgezel Oliver. Oliver verscheen in 2025 voor het eerst op 12 april in een groep van 6 dieren. Over het algemeen waren de twee onderweg in hun kleine familieverband, dat zich sporadisch echter ook bij andere groepen aansloot.

Pedro zien we ondertussen uiterst zelden. Maar 1-2 keer per jaar kunnen we hem spotten in zijn oorspronkelijke groep van Baby Hook en Edu.

Ponce toonde zich meteen op de eerste dag van het seizoen. We waren heel opgelucht om te zien dat de wond op zijn rugvin, die vermoedelijk werd veroorzaakt door een slecht aangebrachte chip van een onvoorzichtige bioloog, intussen aan het genezen was en dat het goed gaat met Ponce. Wel ziet de wond er nog altijd eens beter, eens slechter uit en het zal wellicht nog even duren, totdat hij volledig genezen is. Hij liet zich het hele seizoen geregeld zien en is een vaak gespotte griend.

Zijn jarenlange metgezellin Sierra was dit jaar echter niet te vinden. Vorig jaar had zij een zeldzame verwonding, waarschijnlijk een beet, vóór haar rugvin.

Rikki is een speciale grindwalvis. Zij heeft weliswaar heel wat littekens, maar is een levenslustig dier, dat vaak de firmm-boot nadert. Zo ook dit jaar, onmiddellijk aan het begin van het seizoen. Op 15 juli bood ze ons zelfs 12 sprongen achter elkaar! Meestal is ze in een groep van 4-8 dieren op weg, maar op 20 mei verscheen ze ook in de enorme groep van meer dan 90 dieren.

Sonja is een actief griendvrouwtje, dat we dikwijls spotten en gemakkelijk kunnen herkennen aan haar speciale rugvin. Ze verscheen al in de eerste week van het seizoen, vergezeld door Juan en twee andere grindwalvissen. We spotten haar geregeld, het hele seizoen door, hoofdzakelijk in een groep van 4-6 dieren.

Vicenta kwam dit jaar in de eerste week van april in een groep van meer dan 10 dieren dicht bij de firmm-boot. In de groep zat ook Baby Toni, de eerstgeboren grindwalvisbaby van het seizoen. Ze verschijnt af en toe in het gezelschap van Antonio of Luis, maar maakte ook deel uit van de grote „Entrada de Calderones“ (intocht van de grienden) op 9 oktober. Dit is een fenomeen dat we telkens weer eens kunnen waarnemen, waarbij een enorme groep grindwalvissen vanuit de Middellandse Zee doelbewust de Straat in zwemt.

Willy werd vorig seizoen nauwelijks gezien en dit jaar liet hij zich helemaal niet zien.

Beato is een forse, zeer grote en sterke griend. Hij valt op door zijn markante rugvin, die aan de onderkant een uitgesproken inkerving heeft. We kenden hem al enkele jaren, voordat we hem in 2025 als adoptiedier opnamen. Hij is doorgaans in een kleiner groepje op weg, maar ontbreekt ook nooit bij de grote grindwalvisbijeenkomsten van meer dan 80 dieren, die ons van tijd tot tijd worden geboden.

Antonio is een trots, imposant mannetje. Hij komt graag dicht bij de boot. We zien hem al jaren vaak en hebben hem sinds 2023 in onze databank van waarnemingen opgenomen. De onderkant van zijn rugvin is niet effen, maar vertoont diverse onregelmatigheden. Hij zwemt in kleinere groepjes, maar dikwijls ook in gemengde groepen, samen met grote tuimelaars.

Luis is één van de grootste mannelijke grindwalvissen in de Straat van Gibraltar. Door zijn aanzienlijke omvang valt hij al van verre op. De twee inkepingen onder en boven het uiteinde van de rugvin geven hem een goed herkenbare vorm. We observeren hem al sinds 2023.

Grote tuimelaars

Lolly en Puzzle waren de eerste gespotte adoptiedieren van het seizoen 2025! We zijn heel blij dat het goed met ze gaat. Ze waren herhaaldelijk samen onderweg, hoewel we Lolly in feite gemakkelijker kunnen identificeren aan de hand van haar schimmelaantasting op de rugvin. Puzzle is een beetje verlegen en duikt slechts sporadisch op.

Sinds het begin van de zomer zijn er zo nu en dan babytuimelaars te bewonderen. De eerste van het seizoen heette, zoals elk jaar, Baby Leila.

Ook dit jaar is White Cap niet veel aanwezig. We konden haar tot nu toe maar twee keer in mei en drie keer in juli bespeuren. Ze schijnt echter ook in Barbate, een vissersplaats verder naar het noordwesten, door een bemanningslid van onze boot te zijn gespot.

Salto verrast ons steeds weer met zijn sprongen, ook al kwam hij dit seizoen wat weinig.

Potvis

Observador komt, in tegenstelling met de meeste potvissen, vaak dicht bij de boot. Vandaar ook zijn naam Observador, „de waarnemer".

Alhoewel de waarnemingen van potvissen dit jaar met amper 150 waarnemingen weinig lijken in vergelijking met de recordjaren 2024 en 2023, ligt het aantal zeker dicht bij het gemiddelde.

Orka's

Dit seizoen waren er slechts drie orkawaarnemingen in juli en drie andere in september. Daarbij ging het telkens om de zogenaamde „Barbategroep", dus niet „onze" bekende groep met Matriarchin, Baby Wilson en Camorro, die dit jaar jammer genoeg helemaal niet opdook.